پیچ های ایمپلنت دندانی توضیح داده شده: انواع، موارد استفاده و دستورالعمل های انتخاب

پیچ های ایمپلنت دندان قطعات کوچکی هستند، اما می توانند تصمیم بگیرند که آیا ترمیم ایمپلنت در طول زمان پایدار، قابل استفاده و راحت می ماند یا خیر.

مشکل اینجاست که اصطلاح "پیچ ایمپلنت دندان" اغلب خیلی شل استفاده می شود. بیمار ممکن است از آن برای توصیف فیکسچر ایمپلنت قرار داده شده در استخوان استفاده کند. یک پزشک ممکن است از آن برای ارجاع به پیچ اباتمنت استفاده کند. یک آزمایشگاه دندانپزشکی ممکن است در مورد پیچ ​​پروتز برای یک پیچ-روکش نگهدارنده یا یک پل All-روی-X صحبت کند.

اینها یکی نیستند.

برای دندانپزشکان و لابراتوارهای دندانپزشکی، کلید صرفاً انتخاب پیچ نیست. این در انتخاب دقیق پیچی است که کاملاً با سیستم خاص ایمپلنت، نوع اتصال، طراحی ترمیم، پروتکل گشتاور و شرایط اکلوزال مطابقت دارد. این فرآیند سازگاری جامع دقیقاً جایی است که بسیاری از عوارض مربوط به پیچ-شروع می‌شوند.

پیچ های ایمپلنت دندان چیست؟

پیچ های ایمپلنت دندانبه چندین قطعه مانند پیچ{0}}که در هنگام کاشت ایمپلنت، بهبود، اتصال اباتمنت و ترمیم نهایی استفاده می‌شوند، مراجعه کنید. بسته به زمینه، این اصطلاح ممکن است به خود فیکسچر ایمپلنت یا اجزای ترمیمی کوچکتر مانند پیچ ​​های پوششی، پیچ های بهبود، پیچ های اباتمنت، پیچ های مصنوعی، و پیچ های تکیه گاه چند واحدی اشاره داشته باشد.

در یک مفهوم گسترده، پیچ های ایمپلنت دندان به سه چیز کمک می کند:

• محافظت از اتصال ایمپلنت در طول بهبودی
• اتصال اجزای ایمپلنت به یکدیگر
• ایمن‌سازی تاج‌ها، پل‌ها یا ترمیم‌های کامل طاق-

در دندانپزشکی ترمیمی، معمولاً بیشترین بحث پیچ ها مطرح می شودپیچ های اباتمنتوپیچ های مصنوعی. اینها اجزایی هستند که روی روکش‌های-نگه‌دار پیچ تأثیر می‌گذارند،پل های ایمپلنت، همه-روی-بازیابی X و قابلیت بازیابی بلندمدت-.

پیچی که شبیه به هم به نظر می رسد به طور خودکار سازگار نیست. قطر، طول، طراحی رزوه، نوع درایور، اندازه پلت فرم، هندسه اتصال، و مقدار گشتاور همه مهم هستند.

به همین دلیل است که انتخاب پیچ ایمپلنت هرگز نباید به عنوان یک جزئیات سفارش کوچک در نظر گرفته شود.

انواع اصلی پیچ های ایمپلنت دندان

پیچ های کاشت متفاوتی در مراحل مختلف استفاده می شود. اختلاط نام‌ها باعث سردرگمی می‌شود، به‌ویژه زمانی که یک مورد شامل چندین ایمپلنت، بدنه‌های اسکن، اباتمنت‌های چند واحدی و پروتز نهایی گیره‌دار- باشد.

فیکسچر ایمپلنت / بدنه ایمپلنت رزوه ای

رافیکسچر ایمپلنتجزء نخی است که از طریق جراحی در استخوان فک قرار می گیرد. به عنوان یک ریشه مصنوعی عمل می کند و از طریق آن پایدار می شودیکپارچه سازی استخوانی، فرآیندی که در آن استخوان با سطح ایمپلنت یکپارچه می شود.

این همان چیزی است که بسیاری از بیماران آن را "پیچ ایمپلنت" می نامند.

اما برای ارتباط بالینی و آزمایشگاهی، بهتر است آن را این نام گذاری کنیدفیکسچر ایمپلنتیابدن ایمپلنت. این همان پیچ اباتمنت یا پیچ پروتز نیست. فیکسچر ایمپلنت پایه است. پیچ های کوچکتر بالای آن اجزای اتصال و نگهدارنده هستند.

ملاحظات مربوط به وسایل متداول- عبارتند از:

موقعیت ایمپلنت انتخاب شده در حین جراحی تاثیر مستقیمی بر ترمیم نهایی دارد. ایمپلنت با زاویه ضعیف ممکن است سوراخ دسترسی پیچ را به سمت سطح صورت تاج قدامی فشار دهد. در آن شرایط، آزمایشگاه ممکن است به یک سیستم کانال پیچ زاویه دار یا یک استراتژی ترمیمی متفاوت نیاز داشته باشد.

پیچ پوششی و پیچ شفابخش

A پیچ پوششیمعمولاً در یک رویکرد جراحی دو مرحله‌ای، برای مهر و موم کردن قسمت بالایی فیکسچر ایمپلنت استفاده می‌شود. از اتصال داخلی در طول درمان غوطه ور محافظت می کند.

A پیچ درمانیاتکیه گاه شفابخشمتفاوت است. معمولاً از طریق بافت نرم گسترش می‌یابد و به شکل‌دهی نیمرخ لثه قبل از قرار دادن اباتمنت یا ترمیم نهایی کمک می‌کند.

هر دو در مرحله بهبودی استفاده می شوند، اما هدف یکسانی ندارند.

برای موارد زیبایی، انتخاب اباتمنت درمانی مهم است. یک کلاه درمانی عمومی ممکن است بافت را به همان شکلی که یک تکیه گاه درمانی موقت یا سفارشی شکل می دهد، شکل ندهد. در موارد قدامی، شکل‌دهی ضعیف بافت می‌تواند باعث شود تاج نهایی صاف، بیش از-خطا شده یا تمیز کردن آن دشوار باشد.

پیچ اباتمنت

یکپیچ اباتمنتاباتمنت را به فیکسچر ایمپلنت متصل می کند. این یکی از مهمترین پیوندهای مکانیکی در ترمیم ایمپلنت است.

تاج نیروی اکلوزال دریافت می کند. این نیرو از ترمیم، اباتمنت، پیچ اباتمنت و فیکسچر ایمپلنت عبور می کند. اگر پیچ اباتمنت سازگار نباشد، به درستی قرار نگیرد، یا مطابق پروتکل سازنده ایمپلنت گشتاور نداشته باشد، ترمیم ممکن است باعث ایجاد ریزحرکت شود.

آن ریزحرکت ممکن است به صورت زیر ظاهر شود:

• شل شدن پیچ
• کلیک کردن یا تحرک
• ناپایداری تکیه گاه
• شکل گیری میکرو-شکاف
• خطر نشت باکتری
• خرابی تاج یا پل

پیچ اباتمنت فقط یک "بسته کننده" نیست. این بخشی از-سیستم انتقال نیرو است.

پیچ پروتز / پیچ ترمیمی

A پیچ پروتز، گاهی اوقات a نامیده می شودپیچ ترمیم کننده، ترمیم نهایی را روی یک اباتمنت یا تکیه گاه چند واحدی- ایمن می کند. در روکش‌های پیچی-روکش‌های نگهدارنده، پل‌های پیچ‌دار-و پروتزهای ایمپلنت کامل-قوس رایج است.

این همان پیچی است که پزشک از طریق کانال پیچ در تاج یا بریج به آن دسترسی دارد.

برای تک پیچ خلفی{0}}روکش نگهدارنده، پیچ پروتز عمدتاً قابلیت حفظ و بازیابی را فراهم می‌کند. برای پل زیرکونیایی همه-روی-X، چندین پیچ مصنوعی با هم کار می‌کنند تا یک پروتز با دهانه بلند را روی چندین ایمپلنت محکم کنند.

این تفاوت مهم است. یک پل کامل-قوسی مانند یک تاج نادرست را تحمل نمی کند. یک انحراف کوچک در چارچوب می تواند باعث ایجاد استرس در اطراف پیچ ها شود، به خصوص زمانی که پروتز روی چهار یا شش ایمپلنت سفت شود.

چند{0}}پیچ تکیه گاه و پیچ کانال مارپیچ زاویه دار

A پیچ تکیه گاه چند واحدیدر مواردی که شامل اباتمنت‌های چند واحدی می‌شوند، مخصوصاً ترمیم‌های کامل-ایمپلنت قوس مانند همه-روی-پل‌های X استفاده می‌شود. اباتمنت‌های چند واحدی به اصلاح زاویه ایمپلنت، ایجاد یک پلت فرم ترمیمی مطلوب‌تر و ساده‌تر کردن نشستن پروتز کمک می‌کنند.

یکپیچ کانال پیچ زاویه داربا سیستم های کانال پیچ زاویه دار استفاده می شود. این سیستم ها به سوراخ دسترسی پیچ اجازه می دهند تا از موقعیت نامطلوب دور شود.

این در روکش های ایمپلنت قدامی رایج است.

به عنوان مثال، اگر ایمپلنت کمی روی صورت یا در یک زاویه دشوار قرار داده شود، ممکن است یک کانال پیچ مستقیم از سطح صورت تاج خارج شود. در بیشتر موارد زیبایی شناختی قابل قبول نیست. یک کانال پیچ زاویه دار می تواند سوراخ دسترسی را به سمت سطح لینگوال یا اکلوزال حرکت دهد و ظاهر و دسترسی را بهبود بخشد.

اما سیستم های کانال پیچ زاویه دار به پیچ های سازگار، درایورهای سازگار و طراحی دقیق CAD/CAM نیاز دارند. آنها یک راه حل جهانی نیستند.

نحوه استفاده از پیچ های ایمپلنت دندان در روند کار ایمپلنت

پیچ های ایمپلنت زمانی که از طریق گردش کار مشاهده می شوند معنای بیشتری پیدا می کنند.

مرحله جراحی و بهبودی

در مرحله جراحی، فیکسچر ایمپلنت در استخوان قرار می گیرد. بسته به پروتکل، ایمپلنت ممکن است یک پیچ پوششی یا یک اباتمنت بهبودی دریافت کند.

در این مرحله، نگرانی اصلی حفظ نهایی نیست. هدف حفاظت، بهبودی و مدیریت بافت است.

یک پیچ پوششی از اتصال داخلی ایمپلنت محافظت می کند. اباتمنت شفا دهنده بافت نرم را شکل می دهد. فیکسچر ایمپلنت با استخوان ادغام می شود.

تاج یا بریج نهایی نباید بدون درک آنچه در این مرحله اتفاق افتاده طراحی شود: موقعیت ایمپلنت، زاویه، عمق و نمایه بافت نرم همگی بر کانال پیچ نهایی و نمایه ظهور تأثیر می‌گذارند.

مرحله اتصال اباتمنت

هنگامی که ایمپلنت برای ترمیم آماده شد، اباتمنت متصل می شود. اینجاست کهپیچ اباتمنتمرکزی می شود.

چندین جزئیات باید درست باشد:

• برند ایمپلنت
• اندازه پلت فرم
• نوع اتصال
• نوع تکیه گاه
• نوع پیچ
• نوع درایور
• تولیدکننده-گشتاور توصیه شده

گشتاور را نباید حدس زد. یک مقدار گشتاور «استاندارد» ممکن است برای یک سیستم ایمپلنت خاص اشتباه باشد. سفت شدن بیش از حد-می تواند به قطعات آسیب برساند. سفت شدن کمتر-می تواند منجر به شل شدن شود.

امن ترین قانون ساده است:توصیه‌های گشتاور سازنده ایمپلنت را دنبال کنید و از یک درایور گشتاور کالیبره شده استفاده کنید.

مرحله مرمت موقت و نهایی

ترمیم های موقت اغلب برای آزمایش شکل بافت نرم، زیبایی، آوایی و انسداد قبل از ترمیم نهایی استفاده می شود. در موارد All-روی-X، یک پل موقت PMMA ممکن است برای چندین ماه در حالی که بهبود و تثبیت بافت رخ می‌دهد، فعال بماند.

پیچ‌های مورد استفاده در ترمیم‌های موقت نباید به‌صورت اتفاقی درمان شوند. اگر یک پل موقت به طور مکرر شل شود، پزشک و آزمایشگاه باید بیشتر از خود پیچ ​​را بررسی کنند. اکلوژن، تناسب غیرفعال، موقعیت های ایمپلنت و طراحی پروتز همگی نیاز به بررسی دارند.

برای ترمیم‌های نهایی، پیچ‌های مصنوعی روکش‌ها، پل‌ها یا پروتزهای کامل قوس-را محکم می‌کنند. قابلیت بازیابی یکی از دلایل اصلی انتخاب پزشکان از طرح‌های مارپیچ{2}}است. یک تاج نگهدارنده پیچ{4}}را می توان برای تعمیر، دسترسی به بهداشت، ارزیابی تکیه گاه، یا تعویض پیچ بدون قطع ترمیم برداشت.

این یک مزیت واقعی در-مراقبت طولانی مدت ایمپلنت است.

پیچ اباتمنت در مقابل پیچ پروتز: تفاوت چیست؟

این یکی از رایج ترین مناطق سردرگمی در ارتباطات ترمیم ایمپلنت است.

یکپیچ اباتمنتاباتمنت را به فیکسچر ایمپلنت ثابت می کند.

A پیچ پروتزبازیابی اباتمنت یا اباتمنت چند واحدی را برطرف می کند.

ممکن است هر دو کوچک باشند. ممکن است هر دو زیر تاج یا پل نهایی پنهان شوند. اما آنها کارهای متفاوتی انجام می دهند.

تمایز هنگام ارسال پرونده به آزمایشگاه اهمیت دارد. یک ترمیم می تواند در سطوح مختلف طراحی شود:

• سطح ایمپلنت{0}}
• سطح{0}} تکیه گاه
• چند{0}}تکیهگاه-سطح

اگر آزمایشگاه اطلاعات نامشخصی دریافت کند، طراحی نهایی ممکن است بر اساس رابط اشتباه باشد. این می تواند منجر به عدم تناسب، انتخاب نادرست پیچ، صندلی ضعیف یا بازسازی شود.

برای موارد دیجیتال، بدنه اسکن و کتابخانه ایمپلنت باید با سطح ترمیمی مورد نظر مطابقت داشته باشد. طراحی زیبای CAD اگر بر روی کتابخانه اشتباه ساخته شده باشد، معنای کمی دارد.

فاکتورهای کلیدی هنگام انتخاب پیچ های ایمپلنت دندانی

انتخاب پیچ ایمپلنت دندان تنها بر اساس اندازه نیست. پیچ صحیح به کل سیستم ترمیمی بستگی دارد.

سازگاری سیستم ایمپلنت

پیچ‌های ایمپلنت دندانی اجزای-ویژه سیستم هستند.

یک پیچ از یک سیستم ایمپلنت ممکن است به نظر برسد که با سیستم دیگری مطابقت دارد، اما تناسب بصری سازگاری مکانیکی نیست. رزوه ها، شکل سر، صندلی پیچ، درگیری راننده و پروتکل گشتاور ممکن است متفاوت باشد.

قبل از انتخاب یا تعویض پیچ، تأیید کنید:

• برند ایمپلنت
• پلت فرم ایمپلنت
• اتصال داخلی یا خارجی
• هندسه اتصال مخروطی، شش گوش یا دیگر
• طول پیچ و طرح رزوه
• نوع درایور
• گشتاور توصیه شده
• وضعیت مؤلفه اصلی یا شخص ثالث-

اجزای شخص ثالث در دندانپزشکی رایج هستند، اما نیاز به قضاوت دقیق دارند. برای موارد ساده-بار کم، یک مؤلفه سازگار-به خوبی مستند شده ممکن است قابل قبول باشد. برای موارد کامل-قوس، برکسرها، پل‌های-طولانی، یا فضای محدود پروتز، خطر بیشتر است.

یک پیچ نباید انتخاب شود زیرا "تقریباً جا می شود.

اندازه پلت فرم و نوع اتصال

پلت فرم ایمپلنت و طراحی اتصال بر رفتار پیچ تأثیر می گذارد.

یک ایمپلنت پلت فرم باریک-در ناحیه قدامی از اجزای ترمیمی مشابه یک ایمپلنت خلفی پلت فرم معمولی- استفاده نمی کند. یک اتصال شش گوش داخلی با اتصال مخروطی رفتار متفاوتی دارد. اتصال مسطح-به-مسطح، نیرو را مانند رابط مخروطی عمیق توزیع نمی‌کند.

انواع اتصالات رایج عبارتند از:

عدم تطابق در این سطح می تواند حتی قبل از شروع جویدن بیمار بی ثباتی ایجاد کند.

گشتاور توصیه شده سازنده

گشتاور پیش بار را ایجاد می کند. پیش بارگذاری کمک می کند تا اتصال پیچ تحت عملکرد ثابت بماند.

گشتاور خیلی کم ممکن است به ریزحرکت اجازه دهد. گشتاور بیش از حد ممکن است به پیچ آسیب برساند، اتصال داخلی را از بین ببرد یا طول عمر قطعه را کاهش دهد.

گشتاور صحیح به سیستم ایمپلنت و نوع پیچ بستگی دارد. جهانی نیست.

در عمل، پزشکان باید از aآچار گشتاور کالیبره شدهو از توصیه های رسمی سازنده ایمپلنت پیروی کنید. برای تحویل نهایی، بسیاری از سیستم‌ها نیز توصیه می‌کنند که گشتاور را بعد از یک بازه زمانی کوتاه دوباره-بررسی کنید، اما پروتکل دقیق باید از دستورالعمل‌های سیستم پیروی کند.

برای آزمایشگاه‌ها، این بدان معناست که اسناد موردی نباید فقط «پیچ-حفظ شده باشد». آنها باید سیستم ایمپلنت و سطح اجزا را به وضوح شناسایی کنند تا پزشک از پروتکل پیچ و گشتاور صحیح استفاده کند.

نوع ترمیم و بار اکلوزال

یک تاج ایمپلنت منفرد، یک -پل ایمپلنت سه واحدی و یک ترمیم کامل-قوس All-روی-X، تقاضای یکسانی برای پیچ‌ها ندارد.

موارد خلفی در معرض نیروی اکلوزال بالاتری قرار می گیرند. قوس‌های کامل-شامل چندین ایمپلنت، چارچوب‌های بلند-و توزیع بار پیچیده است. دندان قروچه لایه دیگری از خطر را اضافه می کند.

در موارد بار{0} بالا، انتخاب پیچ تنها بخشی از تصمیم است. همچنین آزمایشگاه و پزشک باید ارزیابی کنند:

• تناسب منفعل
• ضخامت چارچوب
• انتخاب مواد
• طول کنسول
• طرح اکلوزال
• موقعیت دسترسی به پیچ
• دندان های مخالف
• طرح تعمیر و نگهداری

برای مثال، یک پل زیرکونیایی کامل-قوسی ممکن است استحکام و مقاومت در برابر سایش داشته باشد، اما اگر چارچوب به صورت غیرفعال قرار نگیرد، پیچ‌ها ممکن است فشاری را تحمل کنند که برای جذب طراحی نشده‌اند. پل زیرکونیایی تقویت‌شده با نوار تیتانیوم ممکن است راه‌حل بهتری در برخی موارد-بار- زیاد یا طولانی باشد.

پیچ نمی تواند چارچوب ضعیف را جبران کند.

موقعیت کانال پیچ و زاویه

طراحی کانال پیچ بر زیبایی، استحکام و نگهداری تأثیر می گذارد.

در دندان های خلفی، سوراخ دسترسی معمولاً از سطح اکلوزال خارج می شود. بازیابی و نگهداری آن آسان تر است. در دندان های قدامی، سوراخ دسترسی پیچ معمولاً باید از سمت لینگوال خارج شود. اگر از سطح صورت خارج شود، نتیجه زیبایی ممکن است غیر قابل قبول باشد.

سیستم های کانال پیچ زاویه دار می توانند این مشکل را در موارد انتخابی حل کنند. آنها به کانال دسترسی اجازه می دهند تا بسته به سیستم، اغلب در محدوده درجه محدودی هدایت شود.

اما آزمایشگاه باید برنامه ریزی دقیقی داشته باشد. یک کانال زاویه دار می تواند ضخامت مواد را در مناطق خاصی کاهش دهد. همچنین به پیچ و درایور صحیح نیاز دارد. اگر کانال دسترسی ضعیف قرار گیرد، ممکن است تاج ضعیف تر یا سخت تر شود.

سوراخ دسترسی فقط یک دهانه کوچک نیست. بخشی از طراحی مرمت است.

مشکلات و علل رایج پیچ ایمپلنت دندان

اکثر مشکلات پیچ ها تصادفی نیستند. آنها معمولاً به یک مسئله مکانیکی، بالینی یا طراحی اشاره می کنند.

شل شدن پیچ

شل شدن پیچ ایمپلنت دندان یکی از شایع ترین عوارض مکانیکی در ترمیم ایمپلنت است.

علل احتمالی عبارتند از:

• گشتاور نادرست
• اضافه بار اکلوزال
• تناسب منفعل ضعیف
• پیچ یا جزء ناسازگار
• اتصال آلوده
• استفاده مجدد از پیچ
• دندان قروچه
• کانال پیچ با طراحی ضعیف
• اعوجاج چارچوب در موارد-طولانی

اگر یک پیچ یک بار شل شود، دوباره سفت کردن آن ممکن است مشکل فوری را حل کند. اگر به طور مکرر شل شود، مشکل دیگری وجود دارد.

برای یک تاج، انسداد، وضعیت پیچ و محل قرارگیری اباتمنت را بررسی کنید. برای یک پل کامل-قوسی، تناسب غیرفعال، نشیمنگاه پروتز، دقت چارچوب و توزیع بار اکلوزال را بررسی کنید.

شل شدن مکرر یک علامت هشدار است، نه یک روال نگهداری.

شکستگی پیچ یا سر پیچ بریده شده

شکستگی پیچ یا سر پیچ از شل شدن آن جدی تر است.

دلایل رایج عبارتند از: گشتاور بیش از حد، راننده اشتباه، درگیر شدن ضعیف راننده، جاگذاری و برداشتن مکرر، خستگی مواد یا نامناسب بودن که باعث بارگذاری بیش از حد پیچ ​​در طول زمان می شود.

سر پیچ کنده می تواند برداشتن را دشوار کند. شکستگی پیچ در داخل ایمپلنت می تواند حتی چالش برانگیزتر باشد و ممکن است به ابزارهای بازیابی خاصی نیاز داشته باشد.

بسیاری از این مشکلات قابل پیشگیری هستند. از درایور صحیح استفاده کنید، از پروتکل گشتاور پیروی کنید، از مجبور کردن درایور زاویه دار فراتر از حد سیستم خودداری کنید و به جای استفاده مجدد، پیچ های آسیب دیده را تعویض کنید.

در موارد کامل-قوس، هرگز از سفت کردن پیچ برای "پایین کشیدن" چارچوبی که به صورت غیرفعال نمی‌نشیند استفاده نکنید. این یک میانبر برای شکست مکانیکی است.

عدم تناسب، تناسب غیر منفعل، و آلودگی اتصال

برای پل‌های ایمپلنت و ترمیم‌های کامل قوس-، فیت غیرفعال اختیاری نیست.

یک چارچوب غیر منفعل وقتی پیچ ها سفت می شوند، استرس ایجاد می کند. این استرس ممکن است در هنگام زایمان قابل مشاهده نباشد، اما می تواند بعداً به صورت شل شدن پیچ، شکستگی پیچ، تراشه چینی، شکستگی زیرکونیا، ناراحتی یا عوارض بیولوژیکی ظاهر شود.

آلودگی اتصال همچنین می تواند روی صندلی و ثبات تأثیر بگذارد. خون، بزاق، مواد قالب‌گیری، زباله‌ها یا تداخل بافت نرم در داخل اتصال ممکن است از نشستن کامل جلوگیری کند.

قبل از سفت شدن نهایی، تیم بالینی باید رابط های تمیز، نشستن کامل، دسترسی صحیح به پیچ و انسداد کنترل شده را تایید کنند.

آزمایشگاه می‌تواند خطر را از طریق طراحی و ساخت دقیق کاهش دهد، اما محیط نشستن نهایی همچنان اهمیت دارد.

چگونه آزمایشگاه‌های دندانپزشکی دیجیتال به کاهش خطرات مربوط به پیچ- کمک می‌کنند

یک آزمایشگاه دندانپزشکی نمی تواند هر متغیر بالینی را کنترل کند. نمی تواند دندان قروچه، بهداشت دهان و دندان یا استفاده از آچار گشتاور صحیح را کنترل کند.

اما خوبآزمایشگاه دیجیتال دندانپزشکیمی تواند بسیاری از مشکلات مربوط به پیچ{0}}قابل اجتناب را کاهش دهد.

کتابخانه ایمپلنت دقیق و تطبیق بدن اسکن

در موارد ایمپلنت دیجیتال، بدنه اسکن موقعیت ایمپلنت را به نرم افزار CAD منتقل می کند. کتابخانه ایمپلنت به نرم افزار می گوید که چه اتصال و پلت فرم ترمیمی را طراحی کند.

اگر بدنه اسکن اشتباه باشد، کاملاً قرار نداشته باشد، یا با کتابخانه اشتباهی مطابقت داشته باشد، حتی اگر طرح روی صفحه تمیز به نظر برسد، ممکن است بازسازی نهایی نادرست باشد.

این امر به ویژه در موارد زیر خطرناک است:

• پل های ایمپلنت متعدد
• همه موارد-روی-X
• ترمیم‌های سطح MUA-
• موارد با فضای عمودی محدود
• موقعیت های ایمپلنت زاویه دار

برای آزمایشگاه های دندانپزشکی، بررسی نوع بدن اسکن، نام تجاری ایمپلنت، پلت فرم و انتخاب کتابخانه کنترل کیفیت پایه است. از بسیاری از مشکلات قبل از شروع آسیاب جلوگیری می کند.

منفعل فیت و طراحی کانال پیچ

برای ترمیم‌های{0}}پیچ‌دار، آزمایشگاه باید هم متناسب و هم دسترسی طراحی شود.

روکش های تک ایمپلنت نیاز به تماس مناسب، نمایه ظهور، انسداد و قرار دادن کانال پیچ دارند. پل‌های کامل-قوسی به سطح بالاتری از کنترل نیاز دارند: مسیر چارچوب، نشیمنگاه غیرفعال، طراحی سطح بافت، دسترسی پیچ، ضخامت مواد، و طرح اکلوزال همگی باید با هم کار کنند.

در تولید CAD/CAM، خطاهای کوچک می توانند به بازسازی های گران قیمت تبدیل شوند. اگر کانال‌های پیچ در موقعیت مناسبی قرار نگیرند یا چارچوب بدون کشش قرار نگیرد، ممکن است پلی که در یک اسکرین شات قابل قبول به نظر می‌رسد، همچنان از نظر بالینی شکست بخورد.

برای همه موارد-روی{1}}X، یک نمونه اولیه یا پل موقت PMMA می‌تواند قبل از تولید آخرین ترمیم زیرکونیایی تقویت‌شده با میله تیتانیوم یا زیرکونیوم مفید باشد. این به تیم اجازه می دهد تا قبل از نهایی کردن پروتز نهایی، زیبایی، نیش، آوایی و نشستن را بررسی کند.

انتخاب مواد و کنترل کیفیت قبل از ارسال{0}

ریسک مربوط به پیچ-به انتخاب مواد نیز مرتبط است.

یک روکش ایمپلنت خلفی با فضای محدود ممکن است به طراحی متفاوتی نسبت به روکش زیبایی قدامی نیاز داشته باشد. یک پل موقت PMMA کامل-قوس مانند یک پل زیرکونیایی یکپارچه عمل نمی کند. هنگامی که استحکام، تناسب و پشتیبانی از دهانه بلند در اولویت هستند، پل زیرکونیایی تقویت شده با میله تیتانیوم ممکن است انتخاب شود.

قبل از حمل و نقل، آزمایشگاه باید بررسی کند:

• دقت رابط ایمپلنت
• جهت کانال پیچ
• ضخامت مواد در اطراف سوراخ های دسترسی
• تماس های اکلوزال روی طرح
• در صورت وجود، روی مدل های چاپ شده یا آسیاب شده بنشینید
• حاشیه ها و مشخصات ظهور
• دقت سطح MUA-یا ایمپلنت-
• یادداشت های موردی و اطلاعات جزء

هدف فقط ایجاد یک ترمیم خوب نیست. هدف این است که چیزی بسازیم که به درستی بنشیند، به طور قابل پیش بینی سفت شود و بتوان آن را حفظ کرد.

دندانپزشکان چه اطلاعاتی را باید به آزمایشگاه ارسال کنند؟

پیشگیری از اکثر مشکلات ترمیم ایمپلنت آسان تر از رفع آن است. اطلاعات محفظه پاک به آزمایشگاه کمک می کند تا از همان ابتدا ترمیم صحیح را طراحی کند.

سیستم ایمپلنت و جزئیات اجزای آن

برای هر مورد ایمپلنت، ارسال کنید:

• برند ایمپلنت
• اندازه پلت فرم ایمپلنت
• موقعیت دندان
• نوع اتصال در صورت شناخته شدن
• درخواست ترمیم در سطح -سطح یا اباتمنت-
• در صورت استفاده، مارک و زاویه تکیه گاه چند واحدی-
• اینکه آیا اجزای اصلی یا سازگار مورد نیاز است
• پیچ-حفظ شده یا سیمان-حفظ اولویت

برای موارد همه-روی-X، اطلاعات MUA بسیار مهم است. قبل از طراحی پل، آزمایشگاه باید سطح دقیق ترمیمی را بداند.

پرونده های دیجیتال و سوابق بالینی

فایل های دیجیتال باید کامل و واضح باشند.

سوابق مفید عبارتند از:

• اسکن فایل های STL، PLY، OBJ یا DCM
• اسکن بدن
• اسکن قوس مخالف
• رکورد گاز گرفتن
• عکس های صورت
• عکس های داخل دهانی
• اطلاعات سایه
• سایه لثه برای قوس های کامل-
• CBCT یا طرح ایمپلنت در صورت لزوم

برای موارد زیبایی قدامی، عکس اختیاری نیست. کانال پیچ، موقعیت لبه انسیزال، کانتور لثه و نیمرخ صورت همگی به زمینه بصری نیاز دارند.

الزامات طراحی مرمت

آزمایشگاه نیز به قصد بالینی نیاز دارد.

ارسال یادداشت در:

• ترمیم موقت یا نهایی
• پروتز تاج، پل، یا{0}}قوس کامل
• مواد ترجیحی
• اولویت دسترسی به پیچ
• نمایه ظهور مورد نظر
• طرح اکلوزال
• دندان های مخالف
• دندان قروچه یا سابقه بار بالای-
• دستورالعمل های گشتاور در صورت نیاز سیستم

یک یادداشت کوتاه می تواند از چرخه بازسازی طولانی جلوگیری کند. "زیرکونیا کامل-قوس بالا، سطح MUA-، پیچ-نگهدار، دندان طبیعی مخالف، بروکسر بیمار" اطلاعات بسیار مفیدتری نسبت به "ساخت پل ایمپلنت" به آزمایشگاه می‌دهد.

نتیجه گیری

پیچ های ایمپلنت دندانی نباید تنها بر اساس اندازه انتخاب شوند. پیچ مناسب به سیستم ایمپلنت، پلت فرم، نوع اتصال، پروتکل گشتاور، سطح ترمیم، طراحی کانال پیچ، فیت پسیو، انسداد و انتخاب مواد بستگی دارد.

هنگامی که این عوامل به درستی مدیریت شوند، ترمیم‌های ایمپلنتی با پیچ-قابل پیش‌بینی‌تر، نگهداری آسان‌تر و احتمال بروز عوارض مکانیکی کمتر می‌شوند.

آزمایشگاه دندانپزشکی ADSاز دندانپزشکان و آزمایشگاه‌های دندان‌پزشکی خارج از کشور با پیچ‌های سفارشی-روکش‌های نگهدارنده، پل‌های ایمپلنت، همه-روی-ترمیم‌های X، PMMA موقت، پشتیبانی می‌کند،پل های زیرکونیاو محلول های تقویت شده با نوار تیتانیوم. جزئیات سیستم ایمپلنت، فایل های اسکن و مورد نیاز خود را برای ما ارسال کنید و تیم ما می تواند به بررسی گردش کار قبل از تولید کمک کند.

سوالات متداول

آیا پیچ های ایمپلنت دندان جهانی هستند؟

خیر. پیچ های ایمپلنت دندان جهانی نیستند. آنها باید با نام تجاری ایمپلنت، پلت فرم، نوع اتصال، طول پیچ، طراحی رزوه، نوع درایور و پروتکل گشتاور مطابقت داشته باشند. پیچی که به نظر می رسد مناسب باشد ممکن است هنوز از نظر مکانیکی اشتباه باشد.

تفاوت بین پیچ اباتمنت و پیچ پروتز چیست؟

یک پیچ اباتمنت اباتمنت را به فیکسچر ایمپلنت متصل می کند. یک پیچ پروتز، ترمیم نهایی را به اباتمنت یا اباتمنت چند واحدی متصل می‌کند. این تفاوت بر طراحی کیس، دسترسی پیچ، نگهداری و ارتباطات آزمایشگاهی تأثیر می گذارد.

چرا پیچ های ایمپلنت دندان شل می شوند؟

پیچ‌های ایمپلنت دندان ممکن است به دلیل گشتاور نادرست، اضافه بار اکلوزال، تناسب غیر فعال، آلودگی اتصال، اجزای ناسازگار، خستگی پیچ، یا استفاده مجدد مکرر شل شوند. شل شدن مکرر باید به جای آن که به عنوان یک مسئله سفت کردن ساده مورد بررسی قرار گیرد.

آیا شکستگی پیچ ایمپلنت قابل تعمیر است؟

گاهی اوقات. یک پیچ شکسته بسته به محل شکستگی و آسیب دیدگی اتصال داخلی ایمپلنت ممکن است بازیابی و جایگزین شود. قبل از اقدام به تعمیر، مورد باید به دقت ارزیابی شود.

چگونه یک آزمایشگاه دندانپزشکی به جلوگیری از مشکلات پیچ ایمپلنت کمک می کند؟

یک آزمایشگاه دندانپزشکی با انتخاب کتابخانه ایمپلنت مناسب، تأیید تطابق بدن اسکن، طراحی کانال‌های پیچ مناسب، بررسی تناسب غیرفعال، انتخاب مواد مناسب، و بررسی کیس قبل از تولید به شما کمک می‌کند. در موارد پیچیده مانند ترمیم‌های All-روی{2}}X، دقت آزمایشگاه تأثیر مستقیمی بر پایداری پیچ و سرویس‌دهی طولانی‌مدت دارد.